Mannen zoeken een illusie bij een Pro-Domme
Onlangs ontving ik een mail van een luisteraar (O) met het verzoek om een podcast, met als onderwerp: “Mannen zoeken een illusie bij een Pro-Domme“. Interessante stelling, maar klopt hij ook? Er is natuurlijk een duidelijke discrepantie tussen de financiële afhankelijkheid van een Pro Domme en de ultieme uiting geven aan de ware dominantie en/of sadisme. Waarbij de Pro Domme zou moeten kunnen doen, wat zij wil – zij is immers bepalend – en de sub niks minder te doen heeft, dan te ondergaan. Dat is in ieder geval wat het 18-plus sprookje ons wil doen geloven. Maar klopt het dat mannen slechts in woorden “het écht willen ervaren” of zijn die woorden op zich al het begin van een illusie?
Een kleine disclaimer vooraf: Aangezien BDSM vol schijnbare tegenstrijdigheden zit, is het soms lastig in de uitleg de cohesie te bewaren. Toch ga ik het proberen om er een helder en vooral samenhangende tekst van te maken.

Een andere werkelijkheid
Binnen het commerciële circuit, ligt de werkelijkheid vaak een beetje anders, maar eigenlijk daarbuiten ook. Want als je als Pro-Domme precies doet waar je zelf zin in hebt en de wensen van de sub, volledig negeert, dan houd je uiteindelijk weinig klanten over. Tja, en als het dan je broodje is, dan piep je toch een beetje anders en houd je wel degelijk rekening met de wensen van de klant, mits die een beetje binnen je eigen grenzen vallen. Overgoten met een “ik bepaal-sausje” voor de illusie.
Overigens geldt dit net zo goed binnen een relatie, waarbij geld geen rol speelt. Ook je partner wil je niet kwijt. Dus ook die dominantie beperkt zich toch tussen de grenzen van het acceptabele, rekening houdend met de verlangens en mogelijkheden van je partner.
En de subjes dan?
Maar geldt dit niet net zo goed andersom? In de loop van mijn leven, ben ik vele subjes tegengekomen die zichzelf de titel “slaaf” hadden toebedeeld en zichzelf overschreeuwden met wat ze allemaal voor me over hadden. In werkelijkheid waren ze echter de grootste piepmuizen ever die – als ze al op kwamen dagen, wat veelal niet het geval was – al om genade smeekten bij de eerste streling van een flogger. Ik weet inmiddels dat de hardste roepers, de grootste fakers zijn, waarbij fantasie vooral heel erg fantasie moet blijven.
Die mogelijke illusie snijdt dus absoluut aan beide kanten. Want aan zo’n jammeraar heb je als Dominant natuurlijk ook geen fluit. Als iemand écht niet wil, is er geen consensus en zonder consensus is er geen sprake van BDSM, maar is het simpelweg mishandeling, wanneer je als Dominant dan toch door gaat.
In deze categorie van “schreeuwende piepers” zitten vaak de subjes die heel hard roepen het allemaal “echt” te willen beleven, maar dat is in hun geval, vooral financieel bedoeld. Ze zeggen hier eigenlijk mee, dat ze er niet voor willen betalen. Dat “echt” kun je als Dominant maar beter met een kilo zout nemen.
Fragiele werkelijkheid
Een D/s verhouding blijft te allen tijde een fragiele afhankelijkheid. Want teveel van het één is net zo min bevredigend als teveel of te weinig van het ander. Van beide kanten moet er een marge zijn waarin redelijk vrij kan worden bewogen en het is verdomd fijn als je allebei blij wordt van wat er binnen die marge mogelijk is. Hoe smal dat pad dan ook is waarover je met elkaar hebt te balanceren.
In de mail van O, schrijft hij de volgende stelling: “Succesvolle Pro-Dommes zijn eigenlijk vaak zelf onderdanigen, want mannen willen eigenlijk geen dominant, maar de illusie van gedomineerd worden.” Ik geloof niet dat alle Pro-Dommes onderdanig zijn, maar als Domme (en dan haal ik de Pro er even vanaf, want de afhankelijkheidsfactor vind je niet alleen in het commerciële circuit maar net zo goed ook binnen een relatie) is het enorm belangrijk dat er ook een empathische, liefdevolle en warme kant aanwezig is. Echter toegeven aan de balans van je volledige “zijn” maakt je evenwichtig, maar niet onderdanig.
En of alle mannen alleen de illusie van domineren willen, dat vraag ik me af. Ik geloof niet dat mijn sub/partner voor een meegaand en gedwee typje zou kiezen. Hij houdt van fysiek en mentaal dominante dames, anders was hij nooit aan mij blijven hangen. Maar er zullen zeker mannen zijn, die bewust kiezen voor een soort “gelegenheidsdominantie” en blij zijn dat ze thuis een vrouw hebben die hen op de wenken bedient.
Dominantie versus bitchy
Sommige mensen verwarren dominantie met bitchy. Dat zijn natuurlijk twee volstrekt andere eigenschappen. Ik ben van nature dominant en ik weet heel goed wat ik wil. En ondanks dat ik heel veel dingen prima vind, blijf ik standvastig als ik iets voor ogen heb. Binnen mijn relatie uit zich dat bijvoorbeeld in:
“Hoe laat zullen we vertrekken? Oh, jullie willen om 10.00 uur? Okay, maar we vertrekken om 8.00 uur om die en die reden…”
Mijn sub/partner kan hier prima mee leven, hij lacht erom. Maar als ik hem de hele dag bitchy zou toesnauwen, dan zou hij jaren geleden al het hazenpad hebben genomen. En gelijk heeft ie. Mijn stem is echter doorslaggevend, maar dat kan ook met een glimlach. Het is wel belangrijk dat mijn partner behoorlijk stevig in zijn schoenen staat om met mij te kunnen leven, want ik blaas je eenvoudig omver. Net zo makkelijk. Een deurmat is dus niks voor mij. Ik heb iemand naast mij nodig, die minstens net zo stevig in zijn schoenen staat, als ik zelf.
Maar dat betekent niet dat ik geen rekening met hem hou. Integendeel. Natuurlijk hou ik op allerlei fronten rekening met hem. Dat lijkt mij ook heel logisch binnen een relatie. Waarom zou ik hem – bijvoorbeeld – fysiek martelen als hij veel liever mentaal gemarteld wil worden? Daar heb ik dan weer andere subjes voor, die meer plezier halen uit de fysieke martelingen. Maar is “rekening houden met iemand” gelijk aan “illusie”? Mijn dominantie is zeker geen illusie, maar ik hoef deze niet ongebreideld te verspreiden alsof ik iets te bewijzen heb.
Fake wereld
Soms hoor ik de Dames tijdens mijn workshop zeggen: “maar hoort het dan niet zo?” Het is wat de fake wereld ons wil doen geloven, dat er een scenario is waaraan je je moet houden. Onzin natuurlijk. Een scenario, of regels die opgelegd zijn door anderen, betekent per definitie fake voor jou! BDSM of Femdom is geen toneelstukje en het is al helemaal geen eenheidsworst of “one size fits all.” Het is maatwerk, zowel van de gever, de nemer als van de optelsom van samen. En die uitkomst is bij iedereen anders. Durf te zijn, durf er aan toe te geven, durf te anticiperen op wat bij jou/jullie past. Los van al die anderen.
Op social media zie je één grote poppenkast. BDSM wordt als een makkelijk verdienmodel gezien en ze doen elkaar allemaal na. Binnen een dag van paaldanseres tot Pro Domme, het kan. Maar iets begrijpen van de diepere lagen waardoor je écht mentaal bij iemand binnen kan komen, dat is toch andere koek. Het één beperkt zich tot de illusie en voor heel veel subjes is dat blijkbaar genoeg. Maar niet voor iedereen is dit bevredigend. Zij gaan kiezen liever voor de afdaling naar de diepere lagen, mentale groei en een pure symbiose.
Het één heeft echter totaal niks met het ander te maken. Het staat los van elkaar. Bami en spaghetti zijn allebei pastaslierten, maar de smaaksensatie staat volledig los van elkaar. Dat geldt net zo goed voor dit.
Maar wanneer weet je of iets echt is?
Is het dan alleen maar echt als je er niet voor betaalt? Onzin. Betaalde sessies kunnen net zo goed echt zijn en onbetaalde kunnen fake zijn. Er zijn genoeg dames die “voor de partner domineren“. Is dat slecht? Nee hoor, als je maar niet over je eigen grenzen heen gaat. Er is niks mis met iemand iets te geven waar hij naar verlangt. Is het dan een illusie? Als beiden zich happy hierbij voelen, maakt dit dan van de illusie niet vanzelf hun werkelijkheid? Want wie bepaalt de echtheid van een beleving? Dat zijn de betrokkenden toch zelf? Of dat nou bij een Pro is of je eigen partner. Zolang je er beiden van geniet, is dat prima.
Helaas bestaat er geen “echtheidscertificaat” voor een BDSM-beleving, noch een ISO-norm of kwaliteitscontrole. Het is wat je er zelf van maakt en wat het bij je doet. En…
als jij het als echt ervaart, is het echt. Punt.
Klein steuntje in de rug nodig?
Heb jij een verlangen naar een BDSM-beleving en wil je hier op een normale (en vrijblijvende) manier over praten? Wellicht kan een live date met mij, je hierin tegemoet komen. Of boek een informatieve, inspirerende, op maat samengestelde privé workshop voor de beginnende meesteres/meester, single sub of voor koppels.

Meer informatie
Mythen en misverstanden over Femdom
Wat is een fetisj en welke zijn er?
De impact van social media op de Femdom lifestyle
Bronvermelding
Tekst: Meesteres Moriah
Fotografie: 123rf.com

